Paweł Latusek

Paweł Latusek, polski duchowny rzymskokatolicki, urodził się 23 lutego 1910 roku w Tychach, a zmarł 11 lutego 1973 roku we Wrocławiu. 30 czerwca 1935 przyjął święcenia kapłańskie w katedrze katowickiej z rąk biskupa Teofila Bromboszcza. Kontynuował studia w Krakowie i Lille, gdzie prowadził także duszpasterstwo wśród Polonii francuskiej. Po powrocie do kraju był kapelanem biskupa Stanisława Adamskiego oraz łącznikiem między nim a diecezją katowicką w czasie okupacji.

Skierowany do pracy duszpasterskiej na Opolszczyźnie, został pierwszym kanclerzem kurii biskupiej w Opolu i wikariuszem generalnym. W 1950 roku aresztował go Urząd Bezpieczeństwa Publicznego; w więzieniu spędził rok. Po deportacji z Opolszczyzny w 1951 roku studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie ponownie uzyskał doktorat. Był wykładowcą, a od 1958 roku rektorem Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu.

W 1961 roku został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej, skierowanym do pracy we Wrocławiu. Święcenia biskupie przyjął w 1962 roku. Od 1967 formalnie pełnił funkcję biskupa pomocniczego archidiecezji wrocławskiej. Był tam wikariuszem generalnym i rektorem seminarium, uczestniczył też w III i IV sesji soboru watykańskiego II. Został pochowany na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu.

Na podstawie artykułu „Paweł Latusek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.