Franciszek Hawranek

Franciszek Hawranek urodził się 9 marca 1919 w Tychach, a zmarł 17 września 1981 w Opolu. Był historykiem i wykładowcą akademickim, zajmował się dziejami Śląska. Po nauce w szkołach w Szopienicach, Mysłowicach i Tarnowskich Górach odbył studia pedagogiczne w Katowicach. Od 1945 pracował jako nauczyciel, a w latach 1951-1970 uczył historii w liceum w Gorzowie Śląskim. Równolegle studiował historię, uzyskując magisterium, doktorat w 1964 i habilitację w 1971. W 1978 został profesorem nadzwyczajnym nauk humanistycznych.

W 1970 podjął pracę w Instytucie Śląskim w Opolu, gdzie kierował Zakładem Historii i pełnił funkcję wicedyrektora. Od 1971 wykładał historię Śląska w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu. Kierował opolskim oddziałem Polskiego Towarzystwa Historycznego i działał w strukturach Polskiej Akademii Nauk. Był autorem około 300 publikacji, w tym książek o ruchu robotniczym i dziejach Górnego Śląska. Współtworzył Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Oleskiej i redagował lokalne oraz naukowe wydawnictwa. Wypromował pięciu doktorów nauk humanistycznych. Został pochowany na cmentarzu w Gorzowie Śląskim.

Na podstawie artykułu „Franciszek Hawranek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.